Gedichten
226 
Het is moeilijk te aanvaarden 
dat je weg bent van deze aarde 
Altijd stond je klaar 
voor ons en voor een ander 
Weinig nemen en veel geven 
altijd hartelijk en warm 
Geslaagd ben je in jouw leven 
je hebt ons een goed voorbeeld gegeven  
 
227 
Plotseling ging je heen 
Nu ben ik alleen 
Onuitsprekelijk verdriet 
Vergeten zal ik je niet  
 
228 
Ik kan helaas geen afscheid nemen 
Ik kan helaas niet bij je zijn 
Maar ik denk aan jou en voel de pijn 
Pijn die een leven lang zal duren 
Het had ook anders kunnen zijn...  
 
229 
Waar mensen mensen zijn 
die elkaar verstaan 
Waar liefde liefde is 
daarheen wil ik gaan 
Waar het eeuwig vrede is 
waar de zon schijnt 
Waar een nieuwe wereld is 
die niet meer verdwijnt 
 
230 
Waarom zijn er zoveel vragen 
Waarom is er zoveel pijn 
Waarom zijn er zoveel dingen 
Die niet te begrijpen zijn 
- Ria Schut-Diks - 
 
231 
Voor jou ging het sterven niet ineens 
Je hebt er moedig voor gestreden 
Niemand kan weten wat je hebt gevoeld 
Ook niet wat je hebt geleden 
 
232 
Een enkel woord 
Een klein gebaar 
Houd je op de been 
Je voelt je een moment 
Niet meer zo alleen 
Je weet dat je verder moet 
Papa heeft er voor gestreden 
Maar het gevoel van zekerheid 
Het lijkt zo lang geleden 
 
233 
Soms is er zoveel wat we voelen 
maar zo weinig wat we kunnen zeggen... 
 
234 
De mensen van voorbij 
zij worden niet vergeten 
De mensen van voorbij 
zijn in een ander weten 
Bij God mogen zij wonen 
daar waar geen pijn kan komen 
De mensen van voorbij 
zijn in het licht, zijn vrij 
 
235 
Tot ziens 
Al weet ik dat je veilig bent 
geborgen bij de Heer 
de lege plaats blijft onvervuld 
ik zie je hier nooit meer 
Al weet ik dat je veilig bent 
verlost van alle pijn 
ik kan mijn vragen niet meer kwijt 
kan nooit meer bij je zijn 
Al weet ik dat je veilig bent 
ik zoek en vind je niet 
ik vraag het aan een lege lucht 
of je mij hoort en ziet 
Al weet ik dat je veilig bent 
mijn hart wil er niet aan 
dat je, die ik niet missen kan 
voorgoed bent heengegaan 
Al weet ik dat je veilig bent 
ik zie je hier nooit meer 
maar als het donkert, zeg ik zacht 
tot ziens, bij God de Heer! 
 
236 
Telkens als men denkt 
't gaat niet meer 
Schijnt er een lichtstraal 
keer op keer 
Die de kracht en de moed geven 
om verder te leven 
 
237 
We staan niet altijd stil 
bij het woord "samen" 
Maar het is een groot gemis 
als "samen" uit je leven is 
 
238 
Als... 
Als ik de dingen niet meer weet 
Als ik de namen niet meer ken 
En wat ik weet meteen vergeet 
Zodat ik onherkenbaar ben 
Denk dan aan de weg door mij gegaan 
Zo heb ik het niet voor niets gedaan 
- Ciska Lentze - 
 
239 
Het laatste beetje is nu op 
veel was er te verduren 
Het kaarsje is thans opgebrand 
gedoofd zijn alle vuren 
Voor wie het aangaat is 't niet erg 
die heeft genoeg geleden! 
Wel voor hen die ik achterliet 
vaarwel en wees tevreden! 
Ik ga naar boven, niet naar beneden 
 
240 
Al het levende is zinnig 
hoe onbegrepen 't ook mag zijn 
Of het blij is, droef of innig 
of het onrust is of pijn 
Zinnig is ons hopen, vrezen 
de kleinste bloem in 't lage gras 
Daarom zou het onzin wezen 
als de dood onzinnig was 
- Toon Hermans - 
 
241 
Er is niets dat moeilijker is 
dan de dingen te wensen en 
te aanvaarden zoals ze zijn 
Wij vragen allemaal "waarom"? 
Het antwoord verstilt 
daar er geen antwoord is 
 
242 
We hielden innig van je 
echtheid en waarheid 
mens zonder franje 
Ondanks alles 
op zo'n verlies nooit voorbereid 
 
243 
Hebben woorden wel waarde 
voor wie verstomd is en verdoofd? 
Doet medeleven er nog toe 
voor wie een leven heeft verloren? 
Maar heus.... 
ik voel de stilte in je hart 
de woede in je hoofd 
en kan je tranen horen 
Veel sterkte! 
 
244 
Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat 
maar ook de sporen die je achterlaat 
 
245 
Je was een rots in de branding 
en koerste recht door zee 
Je trotseerde storm en golven 
alleen... je had de wind niet mee  
 
246 
Mijn liefde blijft aanwezig 
zal niet worden uitgeblust 
Maar er is geen hand meer in de mijne 
geen mond meer die mij kust 
Geen lach meer in de verte 
geen streling door mijn haar 
Niet meer samen zitten 
en kijken naar elkaar 
Onwerkelijk is nog het gemis 
maar ik moet nu leven 
met hoe eenzaam, eenzaam is 
 
247 
Als een bloem zo is het leven 
't begin is teer en klein 
De een die bloeit uitbundig 
de ander geurt heel fijn 
Sommige bloemen blijven lang 
weer anderen blijven even 
Vraag niet bij welke bloem je hoort 
dat is 't geheim van het leven 
 
248 
Er zijn vragen gesteld in 't leven 
waar de antwoorden zo moeilijk op zijn 
Ze hoeven nu niet meer te worden gegeven 
voorbij is 't zoeken, gestopt is de pijn 
Je gebeden zijn verhoord 
Hij kwam je halen, in ons leef je voort 
 
249 
Denk aan mij terug 
maar niet in de dagen van pijn en verdriet 
Denk aan mij terug in de stralende zon 
hoe ik was toen ik alles nog kon 
-Ria Schut-Diks - 
 
250 
Als het leven je ontglipt 
en de dood is zo dichtbij 
dan verdwijnt de woede 
en voel je je vrij 
De strijd is gestreden 
je hebt je best gedaan 
de pijn zou verdwijnen 
je wist dat je moest gaan